·   MAĞARADA KALAN ÜÇ ARKADAŞ
Üç arkadaş gurbete gidip çalışmak istemişler. Bu niyetle yola çıkmışlar. Yolda müthiş bir yağmur bastırmış. Hemen yol kenarındaki mağaraya sığınmışlar.
Şimşekler çakmış, yıldırımlar düşmüş. Düşen yıldırımlardan biri karşı kayalıktan koskoca bir taş koparmış. Taş yuvarlanarak gelmiş ve mağaranın ağzını sıkı sıkıya tıkamış.
Üç arkadaş uğraşmışlar, didinmişler, ama taşı yerinden oynatamamışlar. İçlerinden biri:
-Arkadaşlar, demiş. Bizi buradan ancak Allah kurtarır. Halimizden hiç kimsenin haberi yok. Öyle ise Allah rızası için yaptığımız iyilikler hürmetine kurtulmamızı dileyelim.
Ve hemen ellerini açıp yalvarmaya başlamış:
-Allah'ım, bir akşam yaşlı annemle babamın yemeklerini götürdüğüm sırada, uykuya daldıklarını gördüm. Onları uyandırmamak için sabaha yanlarında bekledim. Saatler sonra uyandılar. Ben de yemeklerini yedirdim.
Benim, anneme babama böylesine saygılı oluşum, senin için bir değer taşıyorsa, bizi kurtar.
Bu sırada taş yerinden kımıldamış. Bir delik açılmış. Ama sığabilecekleri kadar geniş değilmiş.
Bu defa diğeri ellerini açmış ve Allah'a yalvarmış:
-Allah'ım, yanında bir işçi çalıştırıyordum. Bir akşam parasını almadan gitti. Seneler sonra geldi, ücretini istedi. Ben de ona bir sürü koyun, bir sürü de sığır gönderdim. İşte bunlar senindir al, dedim.
-Bunlar benim değil, deyince "senin" dedim. "Parandan bir inek aldım. Yıllar sonra böyle bir sürü oldu. Al git." Sevinerek aldı, gitti.
Eğer bu doğruluğum senin için bir değer taşıyorsa bizi buradan kurtar.
Taş yine biraz yerinden oynamış, fakat açılan deliğe sığmamışlar.
Bu defa üçüncüsü yalvarmaya başlamış:
-Allah'ım, vaktiyle ben zengindim, açlıktan nefesi kokan bir kadın gelip benden buğday istedi. Açlıktan ölmek üzere olan ana babasına ekmek yapıp yedirecekmiş. Onu fakirlikten kurtaracak kadar buğday verdim. Bu hayırım senin yanında kabul oldu ise, şu taşı uzaklaştır ve bizi kurtar.
Tam o sırada bir gürültü duymuşlar. Bir de bakmışlar ki, mağaranın kapısını tıkayan koca taş güldür güldür yuvarlanıp gidiyor.
-Çok şükürleri demişler. Allah bizi kurtardı. Ve hayatları boyunca iyilik yapmakta devam edeceklerine dair söz vermişler.
Kaynak: Ahmet Şahin, Dini Hikâyeler, Cihan Yayınları, İstanbul, 2002